ผิดไหมที่ผมไปรักเขา

[gaydark]

เพื่อน ๆ ชาวกูซ่าทุกคนครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับถ้าเรื่องที่ผมเล่ามันน่าเบื่อ มันน่ารำคาญ หรือว่าผมอาจจะมาโพสไว้ผิดหมวดก้ได้ แต่ผมก็อยากจะมาเล่าสู่กันฟังบ้าง เพื่อทีเพื่อน ๆ จะมีคำตอบหรือข้อคิดให้ผมได้บ้างครับ
=========================================================
ผมเป็นรุ่นพี่คนหนึ่งที่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ทางภาคใต้ แล้วก็มีการรับน้องขึ้น ซึ่งรู้กันดีนะครับว่ารับน้องเขาก็จะใช้ระบบ ว๊าก หรือที่เขาเรียกว่า โซตัส กันนะครับ มันเกิดขึ้นเมื่อปีที่ตอนเปิดเทอมใหม่ ๆ ผมยอมรับตัวเองว่าผมเป็น ไบ แต่ไม่แสดงออกเท่าไหร่ และก็ได้พบกับน้องคนนี้เข้าโดยบังเอิญ (ผมชื่อเอ็กซ์ และน้องเขาชื่อบอยนะครับ[/img]
"พี่ครับ รับน้องที่นี้มันเป็นยังไงนะครับ" บอยถามผม ตอนนั้นผมกำลังนั่งคุยกับเพื่อนใต้ตึกเรียกช่วงพักเที่ยงซึ่ง ที่คณะผมเขาก็จะให้น้อง ๆ เข้ามารายงานตัวแล้วก็ทำความรู้จักกับรุ่นพี่นะครับ
"อ๋อมันไม่มีอะไรมากหรอก แต่พี่อยากให้น้องเข้านะ มันจะได้ภูมิใจ" ผมตอบน้องบอยไป
ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากกับน้องเขา เพราะว่าผมก็มีแฟนอยู่แล้วและไม่คิดจะมีใครใหม่ด้วย
หลังจากที่น้องเข้าทักทายกับผมเสร็จแล้ว ก็ตามธรรมเนียมต้องให้รุ่นพี่ เซ็นชื่อ พร้อมกับเบอร์โทร และวิชาเอก ลงในสมุด (มันเป็นธรรมเนียมที่คณะผมเขาจะให้น้องปีหนึ่งเข้าหารุ่นพี่แล้วให้หาลายเซ็นต์รุ่นพี่ทุกวันจนกว่าจะถึงวันรับน้อง[/img]
จนกระทั่งเวลา 23.00 น. เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น เปิดขึ้นมาดูเป็นเบอร์ที่ผมไม่รู้จัก แล้วผมก็รับโทรศัพท์
"หวัดดีครับ" ผมถาม
"หวัดดีครับ นี่ใช่เบอร์พี่เอ็กซ์หรือเปล่าครับ" น้องบอยตอบ
"ใช่ครับ แล้วไม่ทราบว่านี่ใครครับ" ผมถาม
"บอยครับ พี่เอ็กซ์ คนที่ถามเรื่องรับน้องเป็นยังไงเมื่อตอนกลางวันนะครับ" น้องบอยตอบ
"อ๋อ มีอะไรหรือเปล่าบอย เห็นโทรมาป่านี้ แล้วยังไม่นอนอีกหรือ" ผมถาม
"อ๋อ ยังไม่นอนนะครับ ผมก็แค่โทรมาเช็คดูว่าที่พี่เขียนเบอร์ให้นะใช่หรือเปล่า" น้องบอยตอบ
"อ้าว งั้นหรอ แล้วพรุ่งนี้มีเรียนหรือเปล่า" ผมถาม
"อ๋อ มีเรียนบ่ายครับ แล้วก็ต้องทำแล๊บด้วย" น้องบอยตอบ
"งั้น พี่ไม่กวนแล้วกัน หลับฝันดีนะครับ เตรียมตัวรับน้องพรุ่งนีด้วยละ" ผมบอก
"ครับ ผมเตรียมใจไว้แล้วแหละพี่ งั้นแค่นี้นะครับ บาย" น้องบอยบอกลา
"เช่นกันครับ" ผมตอบกลับไป
หลังจากที่ผมคุยโทรศัพท์กับบอยเสร็จแล้ว ผมก็ไปอาบน้ำแล้วก็เข้านอน (ออ ลืมบอกไป ผมอยู่หอนอกมหาวิทยาลัย ส่วนบอยเขาอยู่หอในมหาวิทยาลัยนะครับ เขาให้น้องปีหนึ่งอยู่หอในแล้วก็พี่ ๆ ให้ย้ายไปอยู่หอนอกกันนะครับ[/img]
8.00 เสียงนาฬิกาไม่ปลุกครับ แต่เป็นเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาแทน
"ฮาโหลพี่เอ็กซ์ แปดโมงแล้ว ตื่นแล้วยังครับ" บอยถามผม
"ออ แปดโมงแล้วหรอ แย่แล้วเดียวไปเรียนไม่ทันแน่เลย ขอบใจนะบอยที่โทรมาปลุก ถ้าไม่โทรมาสงสัยพี่ไม่ได้ไปเรียนแน่เลย เออ นั้นพี่ไปอบน้ำก่อนแล้วกัน แล้วค่อยเจอกัน ใน ม. นะ บายครับ" ผมบอกบอยไป แล้วก็วางสายไปอาบน้ำ
และเช้านั้นผมก็ไปเรียนทันจนได้ (ต้องขอบใจบอยและ[/img]
จนเลิกเรียนเที่ยงผมก็ไปกินข้าวกับแก็งค์ผม แล้วก็ไปหาหนังสืออ่านที่ห้องสมุด เพื่อฆ่าเวลาในช่วงบ่ายที่ไม่มีเรียนแล้วก็ไม่อยากกลับหอไปก่อนเพราะกลับหอไปก็ไปนอนอีก จนเวลา 16.00 เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
"ฮาโหล พี่เอ็กซ์ เย็นนี้ว่างเปล่า " บอยถามผม
"ว่างมีอะไรหรือเปล่า" ผมบอก
"ผมอยากไปเที่ยวริมทะเล พี่เอ็กซ์พาผมไปหน่อยได้ไหมครับ" บอยบอก
"อ๋อได้ แต่พี่ขอพาพี่ปลาไปด้วยได้ไหม" ผมบอกบอย (ปลานะแฟนผมนะครับ คบกันได้ 3 ปีแล้ว[/img]
"ได้ครับ ไม่เป็นไร แต่พี่มีรถไหมละ ผมไม่มีนะ " บอยบอกผม
"งั้นเดียวพี่ไปรับแล้วกัน เดียวพี่ให้เพื่อนพี่อีกคนขับรถไปให้นะ" ผมบอกบอยในตอนนั้นผมเกรงใจปลานะครับ ไม่อยากรับรถซ้อนสามไป ก็เลยบอก แชมป์ เพื่อนอีกคนให้ไปเป็นเพื่อนหน่อย ไอแชมป์มันก็ไปนะครับ เป็นเพื่อนที่ดีที่ผมไว้ใจได้ที่สุดเลย
แล้วผมก็พาบอยไปเที่ยวและกลับมาส่งหอ จนในวันรุ่งขึ้น พี่ปีสี่ นัดน้องปีหนึ่งเข้ามาเพื่อคัดเป็นเชียร์หลีดเดอร์ของคณะเพื่อแข่งขันกันกีฬาภายในมหาวิทยาลัย ปรากฎว่า บอยเขาติดไปด้วยครับ ก็เลยต้องซ้อมหลีด แล้วที่เจ็บกว่านั่นคือ ผมโดยพี่รหัสผม (ชื่อพี่วิทย์[/img]
ซึ่งเป็นหลีดเหมือนกัน ใช้ให้ไปอยู่ช่วยดูแลน้องหลีดปีหนึ่ง ผมยอมครับ (เพราะพี่เขาคอยติว ให้บ่อย ๆ เวลาสอบ แล้วก็ชอบเลี้ยงข้าวผมบ่อย ๆ ผมละก็เลยไม่กล้าขัดใจเขานะครับ[/img]
แล้วก็เหตุการณ์ผ่านไป 1 เดือน ซึ่ง บอยเขาก็โทรมาหาผมเลย ซึ่งในตอนนั้นผมเอ็ดดูบอยแบบน้องชายจริง ๆ ครับเพราะด้วยเหตุผลที่ผมไม่มีน้องชายด้วยละมั่ง ก็เลยเอ็นดูบอยเป็นพิเศษแล้วก็ บอยก็มาจากจังหวัดเดียวกับผมด้วยแต่คนละโรงเรียนกันนะครับ
ช่วง 1 เดือนที่ผ่านไป ผมขอพี่รหัสไม่เข้าไปดูน้องหลีดเลย เพราะผมบอกว่า ผมขี้เกียจ พี่แกก็ไม่ว่าครับ ยอม หลังจากนั้นผมก็มาช่วยพี่เขาดูแลน้อง ต่อครับ และในช่วงนี้เอง เป็นช่วงของการเปลี่ยนความรู้สึกและความคิดของผม
ซ้อมหลีดผ่านไปแล้ว 2 เดือนและเข้าสู่เดือนที่ 3 ซึ่งจะต้องซ้อมต่อตัว ผมก็ไม่รู้หรอกว่าท่าอะไรของหลีดเขา ผมก็เลยไปช่วย Safe น้องเขาไม่ให้ตกลงมานะครับ แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นครับ บอยเข้าตกลงมากระแทกกับเพื่อนที่เป็นฐาน เลือดกำเดาไหลออกมาครับ  ไอพี่วิทย์ก็ตะโกน เรียกผม
"เอ็กซ์ บอยเลือดกำเดาไหล ไปหาน้ำแข็งมาทีเร็ว" พี่วิทย์สั่งผม
"ได้พี่เดียวไปซื้อน้ำแข็งก่อน" ผมรีบขับรถออกไปซื้อ ที่มินิมาร์ทข้างหอพัก
"ได้แล้วพี่ เดียวผมไปหาผ้าก่อน" ผมบอกพี่วิทย์
"เออ เร็ว ๆ " พี่วิทย์บอก
แล้วผมก็เอาน้ำแข็งใส่ผ้าให้พี่วิทย์ พี่หลีดคนอื่น ๆ เขาก็ตกใจกันยกใหญ่เลย ก็เลยเลิกซ้อมกันเลยในวันนั้น
"พี่เอ็กซ์ ผมเจ็บจมูกนะ" บอยบอกผม
"เออ คงไม่เป็นไรหรอกนะ แค่เลือดกำเดาไหล" ผมบอกไปด้วยอาการที่ผมเห็น
"พี่ พาผมไปโรงพยาบาลดีกว่า" บอยบอกผม
"ป่านี่นะ มัน สี่ทุ่มแล้วนะบอย พี่ว่าค่อยไปพรุ่งนี้ดีกว่ามั่ง" ผมบอกบอย
"ไอ เอ็กซ์ ให้บอยไปนอนหอแกได้เปล่าวะ" พี่วิทย์ถาม
"อ้าวพี่ ทำไมโยนขี้ให้ผมเลยละ พี่หลีดตั้งหลายคนก็มี " ผมบอกพี่วิทย์
"เออ นะ พี่เป็นห่วงน้องเขากลัวไม่สบาย อีกอย่างหนึ่งพี่คนอื่นเขาก็คงจะไม่พาไปหรอก แกก็รู้ว่าเขาอยู่กันเป็นคู่อีกอย่างหนึ่งหอแก แกก็อยู่คนเดียวด้วย จะให้ไปอยู่กับพี่เดียวเมทพี่ก็ว่าหรอก" พี่วิทย์บอกผม
"ก็ได้ " ผมพูดเสีงอ่อย
"ไม่ต้องทำเสียงอ่อยเลยนะมึง แม่ง เดียวกูไม่ติว Networking  ให้หรอก" พี่วิทย์พูด
"ก็ได้ครับ คุณพี่ที่น่ารัก" ผมพูดหยอกเล่นกับพี่วิทย์
"เออขอบใจ เดียวพี่พาไปส่งที่หอแล้วกัน แกขับรถไปนะ" พี่วิทย์พูดกับผม
"งั้นเดียวผมโทรบอกปลาก่อนนะ แป๊บเดียว" ผมบอกพี่วิทย์
"คุยนานก็ได้นะ ไอบอยมันคอยอยู่" พี่วิทย์บอกผม พูดเสร็จก็หัวเราะใส่ผมอีก
แล้วพี่วิทย์ก็ไปส่งผมกับบอยที่หอผม
"พี่เอ็กซ์ ขอพาราหน่อยได้ไหมครับ" บอยถามผม
"อ๋อได้ เดียวพี่ไปขอห้องเพื่อนให้นะ คอยแป๊บ" ผมบอกบอย
แล้วผมก็เอายาให้บอย แล้วก็บอกให้บอยไปอาบน้ำ (ฮ่า แน่ รู้นะคิดว่าผมต้องทำอะไรบอยใช่ปะ[/img]
ไม่ใช่ครับ
พอบอยอาบน้ำเสร็จผมก็เอาผ้าผมให้บอยเปลี่ยนใส่นอน แล้วผมก็ไปอาบน้ำ อาบเสร็จ ออกมา เห็นไอบอย มันหลับแล้ว
ผมก็ทำงานเล่นเน็ตจนถึงตี สอง ก็มาอ่าน หนังสือการ์ตูนอีกครึ่งชั่วโมง เมื่อกำลังจะปิดไฟนอน ผมก็หันไปดู บอย
ผมจ่องดูบอยซักพักใหญ่ ๆ ได้ ในใจตอนนั้นมันคิดมากเหลือเกิน ทำไมใจผมสั่นเต้นไม่เป็นจังหวัด เวลาที่ได้ดูหน้าบอยใกล้ ๆ ผมดูบอยแล้วในใจผมคิดได้แค่ว่า อยากจะดูเขาให้ดี ไม่อยากให้เขาต้องเจ็บตัวอย่างนี้เลย ผมทั้งเอ็นดูและทั้งสงสาร บอยมาก จนมันทำให้ผมรู้สึกสับสนกับความคิดมาก จนคืนนั้นผมไม่ได้นอนทั้งคืนเลย มัวแต่คิดมากเรื่องบอย จน 11.00 ผมก็ได้ยินเสียงทีวีดังขึ้นมา
"อ้าวบอย ตื่นแล้วหรอ เป็นไงบ้างหลับสบายไหม" ผมถาม
"ก็ยังปวดหัวอยู่นิดหน่อยนะครับ แต่คงไม่เป็นไรมาแล้วแหละ" บอยตอบ
"แล้วตื่นกี่โมงละนี้เรา "ผมถาม
"10.30 ได้ละมั่งครับ" บอยตอบ
"โฮ่ ห้องพี่สบายจังเลยนะครับ กว้าง แล้วก็ มีทีวี ตู้เย็น คอมครบเลย" บอยบอก
"เออ มันก็สบายอยู่แล้ว ก็ที่หอเขาไม่มีทีวีให้ ก็แค่ไปซื้อมาแค่นั้นแหละ ส่วนตู้เย็นนะเขามีให้ หออื่นไม่มีพี่ก็เลยมาอยู่หอนี้ซะเลยนะ" ผมบอก
"ถ้างั้นผมมาห้องพี่เอ็กซ์บ่อย ๆ ได้ปะ ที่หอไม่เห็นมีอะไรเลย นะครับ" บอยมันทำอ้อนใส่ผม
"ได้ พี่ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว พี่ก็อยู่คนเดียว ก็ดี จะได้มีเพื่อนคุย" ผมบอก
"แล้วพี่ปลาละ พี่" บอยถาม
"อ๋อ พี่ปลาเขาอยู่หอในนะ เขาบอกว่ามันสะดวกแล้วก็ประหยัดดีนะ" ผมบอก
"แล้วเขาให้รุ่นพี่อยู่ได้ด้วยหรอ" บอยถาม
"อ๋อ ไม่ใช่ พอดีพี่ปลายเขาไปสมัครเป็นกรรมการหอนะ เขาจะไม่เก็บค่าเช่าห้อง" ผมบอก
"ว้า แสดงว่าพี่ปลายเป็นคนขี้งกใช่แน่เลย" บอยบอก
"เดียวก็ เตะให้หนักกว่าเมื่อคืนเลย มาว่าพี่ปลายขี้งกได้ ไง พี่ปลาออกจะสวย น่ารัก" ผมพูดหยอก
"ฮ่าแน่ รู้นะคิดอะไรอยู่" บอยบอก
"คิดอะไรเหล่าไม่ได้คิดอะไรซักหน่อย ทะลึ่งแล้วนะเรา" ผมพูดเชิงดุ
"ไปอาบน้ำไปเดียวไปรับพี่ปลาแล้วไปกินข้าวไป เดียวพี่เลี้ยงเอง" ผมพูด
"จิงนะ งั้นคอยแป๊บหนึ่ง" บอยบอก
แล้วก็ออกจากหอ 13.00 ไปกินข้าว ตกลงวันนี้ผมไม่ได้ไปเรียนเลยซักวิชาหนึ่ง (แม่งคนอะไรทำให้ ตู ขาดเรียนจนได้[/img]
หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์นั้นไปได้ก็เริ่มเกิดเรื่องขึ้นมาเรื่อย ๆ
"ฮาโหลบอย ทำอะไรอยู่" ผมโทรศัพท์ไปหาบอย
"ว่างไม่ได้ทำอะไรอยู่" บอยตอบผมแบบกวนตีน
"เออว่างใช่ปะ คืนนี้พี่พาไปเลี้ยงน้ำชานะ" ผมบอก
"ได้ครับ ชวนพี่ปลากับพี่วิทย์ไปด้วยนะ" บอยบอก
"อ๋อ ได้จะขาดได้ยังไงเหล่า โอเค เดียว สองทุ่มพี่ไปรับที่หน้าหอนะ" ผมบอก
แล้วผมก็พาทั้ง 4 คน (ผม,บอย,ปลา,พี่วิทย์[/img]
ไปเลี้ยงน้ำชากัน แล้วก็ไปส่งหอ
จนกระทั่งเวลา 22.30
"ฮาโหล พี่เอ็กซ์ ว่างคุยเปล่า" บอยถามผม
"อ๋อ ว่าง ทำไมอะ" ผมบอก
"พี่คุยโทรศัพท์กับพี่ปลาเสร็จแล้วยังนะ" บอยถาม
"เดียวก็โทรไปคุยแล้วแหละมีอะไรหรือเปล่า" ผมถาม
"ม้ายมีอะไรแค่อยากคุยกับพี่เอ็กซ์ได้เปล่า" บอยถาม
"ได้ มีอะไรว่ามา" ผมบอก
แล้วเราก็คุยเรื่อยเปื่ย อย่างนี้ทุกวัน จนทำใหผมมั่นใจว่าบอยน่าจะชอบผมเหมือนกับที่ผมชอบบอย แต่แล้วการที่บอยโทรมาหาผมทุกวันนั้น มันทำให้ผมคิดมาก และคิดอยากที่จะดูแล บอยด้วยตัวเอง ผมคิดว่าตอนนี้ผมหลงรักบอยเข้าไปแล้ว ผมกลุ้มใจมาก กับเรื่องที่มันเกิดขึ้น ทำไมผมถึงได้มีความคิดอย่างนี้ ตอนนั้นผมรู้สึกผิดต่อปลามากเลย ไม่รู้จะทำยังไงดี  และที่ทำให้ผมต้องเสียใจมากที่สุดมันก็มาถึง
"หวัดดีพี่เอ็กซ์" บอยทักผมระหว่างเดินทางไปกินข้าวที่โรงอาหาร
"ดีบอย ว่าไง" ผมทัก
"พี่เอ็กซ์ นี่แฟนผม เขาชื่อก้อย" บอยบอกผม
ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ถูกเลยครับพอรู้ว่า บอยมี่แฟนแล้ว แล้วก็เป็นผู้หญิงด้วย ผมไม่ไปกินข้าว ไม่ไปเรียนช่วงบ่าย ผมกลับหอ ไปแล้วร้องไห้ เพื่อนผมก็โทรมาหลายสายแต่ผมไม่รับ ตอนนี้ผมไม่มี แรงที่คิดจะทำอย่างอื่นเลย ผมเครียดมาก
แต่ผมต้องไปเรียน ผมต้องเจอบอย ผมเลยเลือกวิธี การไม่เจอหน้าบอย ไม่รับโทรศัพท์บอย  ไม่โทรไปหาบอย ผมดูหง่อยไปมาก จนเพื่อน ๆ ถามว่าเป็นอะไร ผมก็บอกว่าผมเครียดที่อ่านหนังสือไม่ทัน ปลาก็ถามผมว่ามีอะไรหรือเปล่าไม่ยอมบอกเห็นสีหน้าไม่ดีหลายวันแล้ว
ตอนนี้ผมรู้สึกผิดต่อปลามาก ผมคิดว่าทำไมผมต้อง หลอกปลา ทำไมผมต้องโกหกตัวเอง แต่ช่วงที่อยู่กลับปลานั้นมันมีความสุขมาก มันได้ผ่านเรื่องร้าย ๆ มาด้วยกันหลายเรื่อง จนทำให้ผมทิ้งปลาไม่ได้ ปลาเขาไม่ได้ทำผิดอะไร ทำไมผมต้องเลิกกับปลา ผมทบทวนความรู้สึกของตัวเองว่าเราต้องการอย่างไหนกันแน่ จนผมแน่ใจแล้วว่าผมน่าจะเลือกปลาดีกว่าบอย
ทำให้ผมตัดสินใจ ไม่พูด ไม่โทรไปหาบอย ไม่รับโทรศัพท์บอย มันเป็นทางที่ผมจะทำใจได้ดีที่สุด แต่ผมนี้ซิสงสารปลาที่สุดเลย เขาคอยเป็นห่วงผมตลอด ผมไม่ไปเรียนเขาก็ lecture เผื่อผม จ่ายค่าชีสให้ผม แล้วเขาก็ยังมาสอนผมนอกเวลาอีก ทำให้ผมรู้สึกผิดมากขึ้นแต่ผมก็ไม่อยากทำให้ปลาเสียใจ เพราะใจในลึก ๆ ผมก็ยังรักปลา จนถึงทุกวันนี้
========================================================
เพื่อน ๆ ชาวกูซ่าคิดว่า ผมควรจะทำอย่างไรดีครับระหว่างปลากับบอย ผมควรจะบอกเลิกปลาดีไหมเพื่อที่ผมไม่ต้องรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ และผมควรจะทำยังไงกับบอยดีครับ เพื่อน ๆ ช่วยผมหน่อย

[E_eng]

ขอบคุณครับ

[monkey]

ขอให้หาทางออกได้เร้วๆๆน่ะค่ะๆๆ

เป้นกำลังใจให้ค่ะ

สู้ๆๆน่ะค่ะ