เกมซ่อนชู้

[gaydark]

เรื่องของผมตอนนี้มันกำลังเริ่มต้น ผมรู้นะว่าผมทำผิดทั้งต่อตัวผมเองแฟนผมเองหรือแม้แต่เค้าคนนั้นและแฟนของเค้าด้วย
เข้าเรื่องเลยแล้วกัน เมื่อวันที่ 19 เดือน ก.ย. 49 เป็นวันทำงานที่แสนจะยุ่งเหยิงและน่าเบื่อสำหรับผม เพราะวันนี้เป็นวันที่ผมจะต้องหาเงินจำนวนไม่น้อยเพื่อผ่านบัญชีของตัวผมเองและอีกบางส่วนที่นัดชำระเจ้าหนี้เนื่องจากได้เลื่อนมาแล้วหนึ่งครั้ง  ผมเครียดทั้งวัน จนถึงตอนเย็นหลังเลิกงานผมต้องอยู่คุยกะนายใหญ่ของผม เพื่อช่วยกันหาเงินผ่านบัญชีโชคดีผมได้รับการช่วยเหลือจากเพื่อนของนายใหญ่ให้ยืมเงินก่อน แต่มันก็ยังไม่พอที่ผมจะจ่ายให้กับเจ้าหนี้รายใหญ่ของผมอีกราย โดยวันนั้นผมหาเงินมาได้ไม่ถึงหนึ่งสี่ของยอดเงินเลย แต่ก็ดีที่ผมสามารถตกกับเจ้าหนี้ได้ โดยผมจะต้องนำเงินไปจ่ายภายในวันที่ 20 ก.ย. 49 ซึ่งขณะนั้นก็เวลาก็ปาเข้าไป 2 ทุ่มเศษแล้วผมก็ไม่รู้จะทำไรจะกลับห้องก็เครียดอยู่ก็เลยเดินเล่นในโลตัสก่อน ผมเดินได้ไม่ถึง 20 นาทีเพื่อนผมซึ่งอยู่ใกล้โลตัสก็มาซื้อของเราก็เลยเดินด้วยกัน ระหว่างที่ผมกำลังเดินเลือกกาแฟอยู่ มีคนสองคนเดินผ่านผมไปหางตาผมสบตากะคนที่เดินตามหลังโดยไม่ตั้งใจ เพราะว่าอีกคนคุยโทรศัพท์อยู่ โดยสัญชาติญาณผมคิดว่าเค้าทั้งสองใช่และคนทั้งคู่ไม่ใช่เพื่อนกัน หลังจากนั้นผมก็เดินไปหาเพื่อนผมและบอกเพื่อนว่า ผมปิ้งแฟนชาวบ้าน เพื่อนถามว่าคนไหน ก็คู่ตะกี้ไงเดินผ่านแกไปนะ  ระหว่างที่ผมกะเพื่อนเดินเลือกแปลงสีฟันอยู่ คนทั้งคู่ก็เดินมา ผมจึงสะกิดเพื่อนให้ดู เพื่อนถามว่าคนไหน คนไม่ใส่แว่นผมบอกเพื่อน เพื่อนบอกน่ารักดี แต่เค้ามีเจ้าของนะเพราะว่าที่หน้าเหมือนมีรอยปานจางอยู่แล้วคนทั้งคู่ก็ผ่านผมกะเพื่อนไป ผมบอกเพื่อนว่า ขอเวลาหาความสุขเล็กๆน้อยๆให้ตัวเองหน่อยนะ แล้วผมก็เดินตามคนทั้งคู่ไปโดยมีเพื่อนเดินตามมาและแยกไปอีกแผนก แต่ผมก็ยังเดินดูของไปด้วยดูสองคนนั้นไปด้วย ผมดูเบื่อแล้วก็เลยเดินกลับมาหาเพื่อน เพื่อนถามผมว่ารีบกลับป่าว ผมบอกไม่รีบวันนี้นอนห้องแกแล้วกัน ดึกแล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับตอนเช้ามืด เราก็เลยเดินซื้อของกันต่อระหว่างที่เราเดินเลือกของที่โซนเครื่องสำอางผมก็เจอทั้งสองคนอีก ผมเลยตั้งใจมองหน้าคนที่ผมสบตาตะกี้ เค้าก็มองมาทางผมเรามองหน้ากันอยู่แป๊บเดียว เค้าก็เดินตามแฟนเค้าไป ผมแน่ใจแล้วว่าเค้าใช่แน่นอน ผมบอกเพื่อนว่าขอเบอร์แก่ให้เค้าได้ป่าว ได้ดิเพื่อนบอก เพื่อนผมพึ่งได้เบอร์ใหม่มาผมก็เลยจดเบอร์ใส่กระดาษไว้ให้เค้า พอมองหาเค้าก็หายไปแล้ว ผมก็เลยบอกเพื่อว่าแห้วแล้วหว่ะ เพื่อนบอกยังไม่ให้หรือว่าเค้าไม่เอา ไม่รู้ไปไหนแล้วหาไม่เจอผมบอกเพื่อน เพื่อนเลยมองไปอีกทางเป็นเชิงบอกว่าเค้าอยู่ตรงโน้น ผมก็หันไปตามทางเจอเค้ากะลังยืนอยู่พอดี ผมก็เลยเดินไปหา และสังเกตการณ์ไปเรื่อยใจก็กลัวเค้าไม่เล่นด้วยเกรงใจแฟนเค้าด้วย แต่ตอนนั้นแฟนเค้ามัวแต่คุยโทรศัพท์ยังไม่ทันสังเกตุ ว่ามีคนสนใจแฟนเค้าอยู่  สักพักแฟนเค้าก็เดินคุยโทรศัพท์ไปเรื่อย ปล่อยให้คนน่ารักของผมเลือกของอยู่คนเดียว ได้โอกาสผมเฉิบเข้าไปยืนอยู่ตรงข้ามเค้าโดยมองผ่านช่องแคบของชั้นวางของมองหน้าเค้าไปเรื่อยๆ เค้าก็ไม่สนใจอะไรนะ เลือกของไปเรื่อย ผมก็เดินผ่านข้างหลังเค้าไป สักพักโทรศัพท์ผมเข้าผมก็เลยเลิกสนใจเค้าคนนั้นไป ผมคุยกะเพื่อนผมไปเรื่อยและเดินหาเพื่อนที่เดินด้วยกันไปด้วย และแล้วผมก็เจอเค้าอีกแบบประจันหน้าเรายิ้มให้กัน ครั้งแรกที่เค้ายิ้มให้น่ารักมากติดตามผมอยู่เลย เค้าสูงประมาณ 175 ได้ ผิวผมคิดว่าขาวแต่ด้วยสภาพแวดล้อมของพื้นที่เลยทำให้คล้ำๆไป จมูกโด่งตาไม่โตมากหน้าออกคล้ายคนญี่ปุ่นนิด แล้วเค้าก็เดินผ่านผมไปหาแฟนเค้า ผมก็เดินไปหาเพื่อนผม แล้วผมกับเพื่อนก็มาหยุดที่แผนกเครื่องสำอางอีกครั้ง เค้าคนนั้นก็มาหยุดที่แผนกนี้เช่นกัน ส่วนผมก็คุยโทรศัพท์ไปเรื่อย เค้ายืนดูของไปเรื่อย ผมสังเกตุดูว่าเค้าเลือกแชมพูสระผมเลือกแล้วเลือกอีกยี่ห้อเดิมหยิบใส่ตระกร้าแล้วก็นำกลับมาเก็บที่เดิม แล้วแฟนเค้าก็เดินตามมาเห็นเค้าคุยกันอยู่แล้วก็เดินหาพนักงาน***และยืมปากกาจดอะไรใส่กระดาษไม่รู้ แต่ในใจผมคิดว่าขอให้เป็นเบอร์โทรเค้าคงจะดี เค้าจดเสร็จก็เดินไปหาแฟนเค้าแล้วก็เดินไปยังแผนก***เครื่องนอน แล้วแฟนเค้าก็เดินเลือกหมอนอยู่อีกล๊อคเค้าเองก็อยู่อีกล๊อคซึ่งอยู่ด้านหลังแฟนเค้า ส่วนแฟนเค้าคุยโทรศัพท์ไปแล้ว และแล้วเกส์มของผมกับเค้าก็เริ่มขึ้น เรามองหน้ากันโดยผมให้สัญญาณมือว่าขอเบอร์ แล้วเค้าก็เดินมาหาผมยื่นกระดาษที่ผมเห็นตอนแรกให้ผม  แล้วเราก็เดินแยกกันไปจากนั้นผมกับเพื่อนก็ชวนกันกลับแต่ผมก็ไม่รวมที่จะโทรไปยังเบอร์ที่ได้มา โดยใช้โทรศัพท์ของเพื่อนเพราะโทรศัพท์ผมแบตหมดไปแล้วผมโทรติดแต่ก็ไม่มีคนรับสาย เวลาประมาณ 4 ทุ่มกว่ามีข้อความมาที่เครื่องเพื่อน ชื่อไรครับส่งข้อความแนะนำตัวหน่อยคับ  หลังอ่านข้อความจบผมก็ดูเบอร์ใช่เบอร์ที่ผมโทรหาแล้วก็กดโทรไปยังเบอร์นั้นทันที เค้าไม่รับสายผมก็เลยส่งข้อความไปหา สวัสดีคับผมชื่อหนาวคับผมแล้วคุณหล่ะชื่อไรคับผม วันนี้ไปซื้อของ เดินซื้อของด้วยกันน่ารักดี หลังจากนั้นทีวีทุกช่องก็มีรายการพิเศษผมก็เลิกสนคนใจคนน่ารักผมไปในทันทีสนใจเหตุการณ์ในทีวีมากกว่า จนเผลอหลับไป
   
   เช้าวันที่ 20 ผมรีบตื่นแล้วกลับมาห้องพักในตอนเช้ามืดและไปทำงาน ผมเจอเพื่อนผมที่ทำงาน เพื่อนผมถาม เพื่อนมีใครโทรหาแกป่าว ไม่มีนี่มีไรเหรอ เพื่อนบอกปานโทรหาแกแต่ฉันบอกว่าแกออกจากห้องมาแล้ว เมื่อคืนแบตแกหมด แต่ฉันให้เบอร์แกไปแล้ว ( ผมกับเพื่อนเรียกเค้าว่าปานเพราะว่าเหมือนมีปานเล็กๆจางที่หน้าเค้า )  เพื่อนผมแสดงอาการออกว่าปลื่มเค้านิดหน่อยบอกว่าชอบน่ารักดี เสียงก็หล่อด้วย ผมเลยบอกเพื่อนว่าสนใจป่าวยกให้ เพื่อนบอกไม่เอาไม่อยากเป็นน้อยผม เป็นน้อยไม่เท่าไหร่เป็นเมียของเมียผมอีกที แล้วเราก็หัวเราะกัน  ตอนนี้ผมยังไม่ได้ชาร์ตแบตเลย และได้เวลาทำงานแล้วก็เลยลืมเรื่องของปานคนน่ารักไปแล้ว จนเวลาพักเบรคช่วงเช้าผมหยิบโทรศัพท์โทรหาปานเค้ารับสาย สวัสดีคับผมหนาวคับ อ๋อครับผม เป็นบทสนทนาแรกของเราแล้วปานบอกว่ายุ่งอยู่เดี๋ยวโทรกลับ หลังจากวางสายผมก็ส่งข้อความไปขอโทษเค้าเรื่องเบอร์โทรศัพท์เพื่อนผม ในตอนพักเที่ยงผมรีบโทรหาปานทันที ปานไม่รับสาย ผ่านไป 10 นาทีได้ปานโทรกลับผมผมก็ไม่รับสายเพราะกำลังทานข้าวอยู่ ประมาณเที่ยงครึ่งผมทานข้าวเสร็จแล้วโทรหาปานแต่เค้าไม่รับสาย จนผมเดินจากโรงอาหารกลับไปยังห้องทำงาน แล้วก็คุยกะเพื่อนถึงเรื่องของปานและแฟนของปาน เวลาประมาณ เที่ยงสี่สิบ ผมโทรหาปานอีกครั้งกำลังจะวางสายปานก็รับสายผมพอดี แล้วเราก็ได้ทำความรู้จักและผมก็รู้ชื่อของเค้า เค้าชื่อ วีม สถานที่ทำงานหน้าที่การงาน รวมถึงเพื่อนสนิทที่เรียกว่าแฟนของเค้า ผมเลยถามว่าแฟนรู้ป่าวว่าให้เบอร์ผมมา วีมบอกไม่รู้หรอก ผมบอกวีมว่าแต่เค้าเห็นนี่ตอนให้เบอร์ผม จริงดิ วีมถามเหมือนตกใจ ไม่รู้หรอกถ้ารู้คงถามแล้วแต่ก็ไม่เห็นเค้าว่าไร กลัวแฟนเหรอ ผมถามวีม วีมบอกไม่กลัวหรอกแต่ไม่รู้ดีที่สุด แฟนดุเหรอ ไม่ดุหรอกแต่อารมณ์ร้อน วีมถามผมนึกไงถึงขอเบอร์ ผมไม่ตอบกลับถามวีมว่าแล้วนึกไงให้เบอร์เห็นเขียนให้ก่อนที่ผมจะขออีก วีมบอกว่าคิดว่าต้องขอแน่นอน ก็เลยเตรียมไว้ให้ วีมถามผมว่าอยากเจอเค้าอีกไหม ผมบอกว่าถ้ามีโอกาสเราอาจจะได้เจอกัน เพราะผมก็ไม่ค่อยว่างอีกอย่างวีมก็คงไม่ว่างหรอก เพราะว่าไปไหนคงไปด้วยกันกับแฟน วีมบอกว่าก็ใช่ วีมกับแฟนพักอยู่ด้วยกัน แต่ทำงานกันคนละที่ และวีมยังเตือนผมอีกว่าระวังทักผิดคนเพราะเค้ามีฝาแฝด ผมบอกวีมว่ายากที่ผมจะทักผิดเพราะถ้าผมจะทักคงโทรก่อน ถ้ารับสายถึงจะทักไม่รับสายก็ไม่ทัก แต่วีมคงไม่ไปไหนคนเดียวหรอกคงไปด้วยกันกับแฟน ถ้าผมทักคงไม่ผิดชัวร์ แต่ทางที่ดีผมไม่ควรทักวีมดีกว่า วีมบอกว่าใช่ไม่ควรทัก ผมบอกวีมว่า ของมันร้อนผมรู้ว่าควรทำยังไงถ้าอยากคุยกับวีมนานๆ ผมไม่ควรทำให้วีมเดือดร้อน เป็นอันว่าเราตกลงเล่นเกมส์ซ่อนชู้ด้วยกันเรียบร้อย แล้วผมก็ทำงานต่อช่วงบ่าย จนเลิกงานและผมไม่ลืมโทรหาวีมทันที แต่วีมไม่รับสาย ขณะที่ผมกำลังเดินออกจากห้องทำงานวีมโทรหาผม เราคุยกันไปเรื่อยๆ วีมบอกผมว่าถ้าวีมเข้าบ้านแล้วคุยไม่ได้นะ อย่าเพิ่งเบื่อหล่ะ ไม่เบื่อหรอกผมรู้หน้าที่ผมดี ไม่ต้องห่วง เอาเป็นว่าถ้าวีมว่างก็ยิงเบอร์หาผมก็ได้ผมโทรกลับเอง แล้วเราทั้งสองก็คุยกันไปเรื่อยวีมก็ขับรถกลับบ้านไปเรื่อยจนถึงบ้านเค้าก็วางสาย
เช้าวันที่ 21 วีมโทรหาผมตอนเช้า เราก็คุยกันไปตามปกติ วันนี้วีมไปทำงานสาย เขาลางานในช่วงเช้าหนึ่งชั่วโมง แฟนวีมไปทำงานแล้ววีมเลยโทรหาผมได้ หนาวทำไรอยู่เหรอ อ๋อผมกำลังเดินดูงานอยู่ วันนี้มีแขกมาที่บริษัท เลยดูความเรียบร้อยอยู่ แล้ววีมหล่ะไม่ไปทำงานเหรอ ไปครับแต่วันนี้ไปสาย ลาชัี่วโมงหนึง วีมจะไปธุระ เสียดายจังรู้งี้ไปหาแต่เช้าแล้ว ผมพูดล้อเล่นกับวีม วีมบอกมาได้คับ ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว พูดจริงดิ ก็จริงมาได้แต่ 8 โมงเช้าต้องออกไปธุระ ไม่ได้หรอกตอนนี้ เพิ่งจะ 7.00 น.ก็จริงแต่ผมมีงานต้องทำ เลยบอกวีมว่าไว้ว่างๆเราค่อยเจอกัน วันที่ 2 เดือนหน้าหนาวว่างไหม วันไรเหรอ วันจันทร์ ว่างดิมีไร อยากเจอเราไหมหล่ะ เจอได้เหรอผมถามวีมด้วยความแปลกใจ ได้ดิไว้เราไปทานข้าวด้วยกัน วีมตอบ แล้วคนของวีมหล่ะ อ่อเค้าเลิกดึกหรือไม่อาจไม่กลับ ได้ครับไว้ผมจะทำตัวให้ว่าง ขอตัวทำงานต่อก่อนแล้วกัน หลังจากนั้นเราก็วางสาย
เที่ยงของวันที่ 21 ก.ย.ผมไม่ได้โทรหาวีมหลังเลิกงานวีมโทรหาผมแต่ผมไม่ได้รับสาย แต่พอโทรกลับไปวีมก็ไม่รับสาย เวลาประมาณ 17.45 วีมโทรมา สวัสดีคับหนาว ไมไม่รับสาย อ๋อยุ่งอยู่แล้ีวอยู่ไหนคับ กำลังขับรถกลับบ้าน อย่าขับรถเร็วนะยังไม่อยากวางสายผมบอกวีมพอได้ฟัีงวีมก็หัวเราะผมใหญ่เลย อ่าวแล้วตอนนี้หนาวอยู่ไหนเหรอ ตอนนี้ผมอยู่ที่ทำงานกำลัีงหาข้าวกินหิวมาก แล้วผมก็สั่งอาหารระว่างนั้นเราก็ึคุยกันไปเรื่อย สักพักวีมบอกจะถึงบ้านแล้วต้องวางสายแล้วหล่ะ ไม่อยากให้ใครเห็น อ่าวแล้วชื่อในโทรศัพท์เราบันทึกว่าไง ผมถามวีม ก็บันทึกว่าชื่อหนาว แต่จัดกลุ่มในเพื่อนที่ทำงาน วีมตอบ แล้วข้อความที่ผมส่งให้หล่ะ ก็ต้องลบทิ้งทุกครั้งที่อ่านจบใช่ไหม ใช่ครับวีมตอบ ดีแ่ล้วหล่ะผมยังอยากคุยกับวีมให้ได้นานที่สุด อ่อแล้ววีมส่งรูปให้ผมไ้ด้ป่าวคับ เอาไปทำไมก็เห็นหน้ากันแล้วนี่ ก็เอาไว้ดูหน้าเวลาผมคิดถึงไง ปากหวานกับทุกคนป่าว วีมถาม ไม่หรอกคับเห็นแบบนี้ผมก็เลือกนะคับ สักพักวีมก็ต้องวางเพราะเค้าถึงบ้านแล้วก่อนวางสายวีมพูดว่าอย่าเพิ่งเบื่อนะคับ ไม่หรอกผมเข้าใจของมันร้อนต้องระวังคับ แล้วเราก็หัวเราะกัน
เช้าวันที่ 22 ก.ย. ผมไม่ได้โทรวีม เวลา 14.35 วีมโทรหาผม เป็นไรป่าวคับวันนี้ไม่โทรหาเลย  ป่าวคับผมนึกว่าวีมไม่ว่างไม่กล้าโทรไปเหมือนกััน  รอให้วีมโทรมาก่อนถึงจะโทรกลับ งานไม่ยุ่งเหรอคับโทรมาได้ อ่อพอดีเดินมาเข้าห้องน้ำ เลยโทรหาได้ ขอบคุณนะคับที่ยังนึกถึงกัน ผมบอกวีม นึกถึงเสมอหล่ะคับ รวมทั้งเวลาที่อยู่กะเพื่อนสนิทด้วยป่าว ผมล้อวีม ถามอะไรไม่เข้าเรื่องวีมว่าใ้ห้คับ งั้นเดี่ยวผมทำงานต่อก่อนแล้วกันเลิกงานเราค่อยคุยกันผมบอกวีม
      หลังเลิกงานผมวีมโทรหาผม แต่ผมยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลยไม่ได้รับสาย แล้วผมก็โทรกลับหาวีม สวัสดีคับทำไมไม่รับสายคับ ประโยคแรกที่วีมทักทายผม ทำงานอยู่คับแล้วนี่อยู่ไหนคับ กำลังไปบ้านน้าใกล้ถึงแล้วหล่ะ งั้นก็คุยได้นิดเดียวดิ ช่วยไม่ได้โทรไปตั้งนานแล้วไม่ยอมรับสายเอง  อ่าวผมผิดใช่ป่าวครับนี่ แล้วถึงไหนแล้วหล่ะ ถึงหน้าบ้านแล้วกำลังจะจอดรถ แต่ไม่รีบเข้าไปหรอกรอให้เค้ามาดูก่อนว่าใครมาบ้าน ไม่เดินเข้าไปเองหรอก แล้วเราก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อย รวมถึงเรื่องที่เรานัดเจอกันในวัน ที่  2 เดือนหน้า แต่วีมบอกว่าวีมค้างกับผมไม่ได้ แต่มาหาผมได้ อยากเจอผมเหมือนกัน มันก็คงเหมือนผมที่อยากเจอวีมเช่นกัน
เช้าวันที่ 23 วันนี้ผมยังไม่ได้คุยกับวีมระหว่างที่ผมเขียนเรื่องของผมกับวีมผมโทรไปหาวีม  วีมไม่รับสายส่งสัยงานจะยุ่ง อาทิตย์นี้วีมไม่ได้หยุดเลย แต่ผมหยุดสองวันเลยมีเวลาว่าง ตอนนี้ผมกำลังรอให้วีมเลิกงานจะได้คุยกะเค้า เพื่อนคิดว่าผมกับวีมจะเล่นเกมนี้ได้นานซักแค่ไหน ลองทายดูกันสำหรับผมผมอยากให้มันนานที่สุด เพราะส่วนตัวผมผมคิดว่าผมหลงรักแฟนคนอื่นเข้าให้อย่างจังแต่มันก็ดูเหมือนจะไม่ดีกับคนที่ผมเรียกว่าแฟนของผมเช่นกัน จริงแล้วถามว่าผมมีแฟนอยู่ไหม ผมคงคิดไปเองว่าผมมีแฟนอยู่ เพราะว่าเราไม่่ค่อยได้เจอหรือไม่ค่อยได้คุยกัน และที่สำคัญเราก็เลิกลากันไปหลายครั้งแล้ว เค้าไปมีคนใหม่หลายครั้งและหลังจากเลิกลากับแฟนใหม่เค้าก็จะกลับมาหาผมทุกครั้ง ผมไม่โทษเค้าหรอกเพราะตัวผมเองที่ทำให้เป็นแบบนั้น ทุกวันนี้ผมกับแฟนผมก็ไม่ค่อยได้คุยกันบางทีก็เกือบเดือน ถึงจะคุยกันซักครั้ง ฉะนั้นผมถึงไม่ค่อยรู้สึกแย่กับตัวเองเท่าไหร่ แต่ถ้าคนที่ผมเรียกว่าแฟนเค้ารักผมจริงๆอย่างที่เค้าบอกถึงตอนนั้นผมก็คงจะรู้สึกแย่ที่สุด เพราะอะไรเหรอก็เพราะว่าผมรักเค้ามากนั้นเอง
17.15 น. 23/09/49 ผมโทรหาวีมวีมรับสาย นึกว่าจะไม่ได้คุยกันซะแล้ววันนี้ ปล่อยให้คิดถึงทั้งวัน หวานซะไม่มีชู้ผม ก็นึกว่างานยุ่งก็ไม่ัยักเห็นจะโทรกลับ แล้วตอนนี้อยู่ไหนคับ ยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลย อ่าวยังไม่กลับบ้านอีกเหรอคับ เย็นแล้วนะ ยังหรอกต้องตรวจงานนิดไหน แล้วตอนนี้อยู่ไหนหล่ะคับ วีมถามผม
อ่อตอนนี้อยู่ที่บ้านแล้วคับ โธ่นึกว่าอยู่ที่ห้อง จะได้ไปหาซะหน่อย อ่าวเหรองั้นไม่เป็นไรเดียวหนาวรีบกลัีบไปที่ห้องเลยไม่ไกลกันเท่าไหร่ 15 นาทีก็ถึงแล้ว อยู่ไม่ไกลเหรอ ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก ไว้เดือนหน้าแล้วกันจะได้ไปหาได้บ่อยๆ อ่าวทำไมหล่ะคับ เดือนหน้าเค้ากลับดึกเค้าในที่นี้คือเพื่อนสนิทของวีม แล้วจะมาเหรอคับ ได้ดิถ้าหนาวไ่ม่ว่าอะไรหรือว่าคนของหนาวไม่ว่าอะไร รู้ไหมตอนกลางวันวีมนึกว่าแฟนหนาวโทรมานะตกใจหมดเลยวีมบอกผม คงเป็นไปได้ยากเพราะผมกับแฟนผมแทบจะไม่ได้คุยกันเลย หรือบางครั้งเค้าแทบไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ  สบายใจได้คับผมว่าแต่วีมเถอะ วีมทำไมหล่ะหนาว ระวังเพื่อนซานิดจับได้ เดียวจะหนาว อยู่กับหนาวก็ไม่หนาวแล้ว ซะงั้นนะวีม หยอดบ่อยนะนายวันนี้ เป็นไรเหรอคับ ก็วีมคิดถึงนี่คับ เหมือนกันคิดถึงเหมือนกัน
ตอนแรกวีมว่าจะไปหาหนาวนะวันนี้  อ่าวเหรอทำไมไม่บอกหล่ะ ตอนแรกก็ว่าจะไปแต่นึกได้ว่าหนาวบอกว่าจะกลับบ้านตอนเช้า ก็เลยไม่ไป อ่าวไงไม่บอกกันหล่ะคับเมื่อวานผมถามหนาว  ก็ไ่ม่รู้นี่คับ ว่าแต่วันนี้ให้ผมกลับที่ห้องป่าว ไม่ต้องหรอกเดี่ยวก็กลับแล้ว ไว้ว่างๆเราค่อยเจอกันนะ ได้คับผมจะรอ งั้นผมขอตัวทำงานก่อนแล้วกัน ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน แล้วบทสนทนาของเราสองคนก็จบลงสำหรับวันนี้
24/09/49  วันนี้วันอาทิตย์โดยปกติแล้วเป็นวันหยุดของวีม แต่วีมต้องไปทำงานเพราะเค้าลาหยุดวันจันทร์  12.24 ผมโทรหาวีม วีมไม่รับสายคิดว่าน่าจะกำลังทานกลางวันอยู่  เวลาประมาณ 13.00 ผมโทรหาวีมวีมรับสายวีมกำลังเดินตรวจงานอยู่เราคุยกันเล็กน้อยแล้วก็วางสายไป  เวลา 15.00 มีเบอร์แปลกๆโชว์มาที่เครื่องผมสองครั้ง ผมไม่สนใจเพราะผมไม่รู้ว่าเป็นเบอร์ของใคร แต่ในจิตใต้สำนึกส่วนหนึ่งของผมผมคิดว่าน่าจะเป็นแฟนของวีมโทรมา  (วิตกจริตเล็กน้อย) เวลาประมาณ 15.30 น.ผมโทรหาวีม ผมไม่สามารถติดต่อกับวีมได้ (กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ) เป็นเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ผมโทรถึง ผมเริ่มกังวลเล็กน้อยคิดว่าแฟนของวีมคงจับได้แน่เลย  ไม่นานนักผมตัดสินใจโทรกลับเบอร์ที่โชว์มาที่เครื่องผม แต่ไม่มีคนรับสาย ยิ่งวิตกกันไปใหญ่ ช่วงบ่ายวันนั้นผมโทรหาวีมตลอดจนถึงเวลา 18.30 น. ครั้งสุดท้าย(เป็นเวลาที่วีมกลับถึงบ้านแล้วของทุกวัน)ที่ผมโทรหาวีมแต่ผมไม่สามารถติดต่อกับวีมได้  ผมบอกกับตัวเองว่าไม่เป็นไร พรุ่งนี้ยังมีค่อยโทรใหม่ เวลา 19.15 น. เบอร์ที่โทรหาผมช่วงบ่ายยิงเข้าที่เครื่องของผม 1 ครั้งแต่ผมไม่ได้โทรกลับผ่านไปอีก 2 นาทีเบอร์เดิมยิงเข้ามา ผมตัดสินใจโทรกลับทันที สุดท้ายก็มีคนรับสาย วีมนั้นเอง  โห่นึกว่าจะไม่ได้คุยกันซะแล้ววันนี้ปล่อยให้คิดถึงทั้งวันเลยคนเรา ประโยคแรกที่ผมทักวีมหยอดซะไม่มีผม  ปากหวานอีกแล้วคนเราวีมว่าให้ แล้วนี้เบอร์ใครเหรอคับ อ่อเบอร์น้องที่อยู่ด้วยกัน อ่าวตอนผมโทรกลับไมน้องเค้าไม่รับสาย  น้องเค้าทะเลาะกับแฟนอยู่เห็นเบอร์แปลกเค้าจะไม่รับสายวีมบอกผม เป็นอันว่าผมเข้าใจคับ ไอ้เราก็นึกว่าเบอร์แฟนคุณนะนี่  ตกใจหมดเลยนึกว่าจะไม่ได้คุยกันต่อแล้วซะอีก แล้วนี่อยู่ไหนคับผมถามวีม อยู่ใต้ตึกคับลงมาซื้อยาเลยเอาโทรศัพท์น้องลงมาด้วย โทรศัพท์ผมแบตหมด มิน่าหล่ะผมโทรหาไม่ติดเลย แล้วนี่ซื้อยาเสร็จยังคับ เสร็จแล้วกำลังเดินขึ้นห้องวีมตอบ งั้นเดินช้าๆเลย ทำไม่หล่ะคับวีมถาม อ่าวก็จะได้มีเวลาคุยกันนานๆไงคับปล่อยให้คิดถึงอยู่ได้ พูดจริงเหรอคับ ก็จริงดิโทรหาหลายรอบเลยวันนี้เป็นห่วงด้วยนึกว่าโดนจับได้ซะแล้ว เออว่าแต่แฟนชื่อไรเหรอคับ ผมถามวีม จะรู้ไปทำไมเหรอวีมถามผมกลับ ก็ไว้ป้องกันตัวไงจะได้หาทางหนีที่ไล่ได้ถูกเวลาโดนจับได้  ยังไงเหรอคับวีมถามด้วยความสงสัย ช่างเหอะบอกได้ป่าวหล่ะ (จุดนี้ผมคิดว่าเพื่อนๆหลายคนคงมีวิธีการลื่นไหลไปของแต่ล่ะคนนะคับ ) เค้าชื่อต้น ต้นเหรอ เสียงผมดูเหมือนตกใจเล็กน้อย ทำไมแฟนเก่าเหรอ วีมถามผม ไม่ใช่หรอกคับ คนรู้จักแต่ดูหน้าชัดแล้วไม่ใช่ คนที่ผมรู้จักเค้าจะมีรอยสิวนิดหน่อย แต่คนนี้เค้าไม่มี  ตอนแรกผมก็นึกว่าคุณปิ๊งต้นซะอีกวีมแย่ผมคับ ไม่หรอกคับผมไม่ชอบ ชอบคนเดินตามหลังมากกว่า น่ารักดี (วีมคับ) แล้วเราก็คุยกันถึงตอนที่เราเจอกันอีกครั้ง คุณนึกไงให้เบอร์ผม ก็เห็นเดินตามคิดว่าไงคงต้องขอเบอร์แน่เลย แน่ใจตอนไหนคับผมถามวีม  ก็ตอนที่ผมเดินไปดูครีมไง เห็นคุณเดินตามมา ใครบอกผมเดินตามตั้งนานแล้ว ตั้งแต่คุณเลือกโลออนอยู่แล้ว ผมก็ยืนมองคุณตรงช่องที่มันทะลุไง แล้วผมก็เดินวนไปวนมาอยู่ด้านหลังคุณไง ตอนแรกผมกะว่าจะให้เบอร์แล้ว แต่ความคิดส่วนหนึ่งก็บอกตัวเองว่าอย่าเลยเค้าอยู่ของเค้าดีๆแล้ว อย่าเอาไฟไปให้เค้าเลยดูเฉยๆก็พอแล้ว ผมก็เลยไม่ให้คุณ  ขนาดนั้นเชียววีมถามผม ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ เพราะความรู้สึกผมมันบอกว่าโอกาสที่ผมจะได้เจอคุณคงไม่มีอีกแล้ว  ถ้าอยากรู้จักก็ต้องทำอะไรซักอย่าง แต่คุณก็ให้เบอร์ผมมาก่อนผมเลยไม่ต้องทำอะไร  ก็ผมเห็นคุณเดินตามผมมานี่คับ วีมว่าผมครับ พอดีเห็นเศษกระดาษมันตกอยู่เลยยืมปากกาจากน้องพนักงานเค้า เขียนเบอร์ไว้ให้เพราะว่าไงคุณต้องขอเบอร์ผมแน่ มั่นใจมากนะคับผมพูดกับวีม ไม่ได้มันใจอะไรมากหรอกคับรู้ความรู้สึกมันบอก อืมว่าแต่คุณกับต้นเจอกันได้ไงคับผมถามวีม  อืมคือผมกับต้นเรียนมาด้วยกัน โห่รักกันมานานแล้วสินะ ก็ไม่หรอกคับผมกับต้นตอนเรียนเราไม่เคยคุยกันเลย แต่ผมนะดูต้นออกว่าเค้าใช่ แต่เค้าดูผมไม่ออก  อ่าวแล้วไงมารู้จักกัน  ก็ต้นโทรหาผมผมก็ไม่รู้ว่าเอาเบอร์มาจากไหน ถามไปถามมาเค้าบอกว่าเอามาจากหนังสือรุ่น เค้าชอบมานานแล้วแต่ไม่กล้าคุยไม่แน่ใจด้วย โห่โครตรู้สึกผิดเลยคับ ผมว่าเราเลิกติดต่อกันดีกว่านะ รู้สึกแย่มากเลยตอนนี้ ผมรู้ถึงความพยายามของต้นแล้ว กว่าเค้าจะได้คุณมา รู้สึกไม่ดีจริงคับตอนนั้น ทำไมหล่ะคับวีมถามผม ก็ผมรู้สึกแย่กับตัวเองมากคับตอนนี้ ผมตอบวีม ตอนผมคบกับต้นผมก็ไม่รู้หรอกว่าต้นมีแฟน จนแฟนต้นจับได้และโทรมาหาผม  ถึงได้รู้ว่าต้นมีแฟนอยู่แล้วแต่ตอนนั้นผมก็รักต้นไปแล้วเหมือนกัน  สุดท้ายต้นก็เลือกคุณ ใช่คับต้นเลือกผมเราถึงได้อยู่ด้วยกัน ก็นั้นไงผมถึงว่าเราหยุดกันแค่นี้ดีไหม ผมไม่อยากเป็นคนทำร้ายคุณกับต้น ทำไมหล่ะคับไม่อยากคุยกับผมแล้วเหรอ วีมถามเสียงเอื่อยๆ ก็อยากคุยคับแต่ผมไม่อยากเป็นตัวสร้างปัญหา ไม่ใช่ปัญหาหรอกคับ ทุกวันนี้ต้นเค้าก็มีคนอื่น ไม่ได้มีผมคนเดียววีมบอกผม อ่าวไงเป็นงั้นเค้าบอกคุณเหรอ ความระแวง เป็นศรัตรู ร้ายกาจที่สุดสำหรับความรักนะคับ  ไม่หรอกคับผมรู้นานแล้ววีมบอก   จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นหรอก ผมคิดแค่ว่าต้นทิ้งแฟนเก่ามาคบกับคุณได้ ทำไม่ต้นจะทิ้งคุณไปคบกับคนอื่นไม่ได้ ผมไม่สนใจหรอกคับ ว่าผมจะสร้างปัญหาอะไรให้คุณหรือเปล่า ผมรู้แต่ว่าผมมีความสุขเวลาผมได้คุยกับคุณผมพอใจแล้ว ถึงตอนนั้นมันจะเกิดอะไร มันก็คือสิ่งที่ผมเลือกมันจบก็คือจบ สำหรับผมผมคิดแค่นั้น ผมไม่ได้คาดหวังว่าคุณต้องมาอยู่กับผม หรือว่าเราจะเป็นอะไรกัน ผมบอกวีม ก็ดีคับวีมตอบ แต่ที่สำคัญผมอยากคุยกับคุณให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก็เหมือนกันคับวีมตอบผม งั้นวีมก็ต้องดูแลมันให้ดีนะคับ คับผมงั้นผมขึ้นห้องก่อนแล้วกันลงมานานแล้ว ได้คับไว้คุยกันใหม่สวัสดีคับ ทุกอย่างก็จบลงวันนี้
25/09/49 เวลา 10.00 น. ผมโทรหาวีมวีมไม่รับสาย เวลา 10.30 น. มีเบอร์ 02 โทรเข้าที่เครื่อง ผมรับสายอยู่ไหนเหรอทำไรอยู่คับวีมทักผม ทำงานอยู่คับ งานยุ่งไหม ก็ไม่ค่อยยุ่งคับผม แล้วนี่เบอร์ใครเหรอคับให้ผมโทรกลับไหม ไม่ต้องหรอกผมหยอดตู้โทร แล้วโทรศัพท์ตัวเองไปไหนซะหล่ะ อยู่ในบ้านเดินออกมาโทรหา แล้วเสร็จธุระยังคับผมถามวีม ยังเลยคับ คงบ่ายๆโน่นหล่ะ อืมงั้นแวะเจอกันไหมคับวันนี้ ไม่ไหวคับเหนื่อยมากเลย คงรีบกลับไปพักที่ห้องต้องทำงานด้วยพรุ่งนี้ งั้นตอนเย็นผมโทรหาวีมได้ไหม ลองโทรมาแล้วกันคับถ้ารับสายได้ก็จะรับ เราคุยกันได้ซักพักโทรศัพท์ก็ตัดไป ตอนเย็นหลังเลิกงานผมเครียดเรื่องงานมากจนลืมนึกถึงวีมพอโทรไปวีมก็ไม่รับสาย เวลาประมาณเกือบสองทุ่มวีมโทรหาผม นึกว่าจะได้คุยแล้ววันนี้ผมทักวีม หลับพึ่งตื่นคับ อ่าวแล้วโทรมาได้ไง ต้นยังไม่กลับเหรอ กลับมาแล้วคับลงไปข้างล่างกัน แล้วนี่ทานข้าวยังคับผมถามวีม ยังเลยเดี่ยวก็ลงไปกินแล้ว  งั้นคุณไปทานข้าวเถอะไว้ผมโทรหาพรุ่งนี้นะคับผมบอกวีม ได้คับผมไว้คุยกันใหม่นะคับ
26/09/49 เวลา 07.00 น. ผมโทรหาวีม สวัสดีคับอยู่ไหนเอ่ยผมทักวี อยู่ห้องคับกำลังจะไปทำงาน แล้วหนาว หล่ะอยู่ไหนคับ  กำลังไปทำงานคับผมจะถึงที่ทำงานแล้ว ไมไปทำงานเช้าจังวันนี้วีมถามผม วันนี้มีงานเยอะคับต้องเรียบไปเคลียร์ ต้องออกข้างนอกด้วย ไปไงคับวีมถาม แป๊บนะลงรถก่อนผมบอกวีม ก็ให้เด็กขับรถให้ อ่าวไมไม่ขับไปเองหล่ะคับวีมถามผม ขับไม่เป็นหรอก รถยนต์ ไม่ได้ รถเครื่องไม่ได้ จักรยานคนเดียวด้ายห้ามมีคนซ้อนท้าย ทำไมไม่หัดหล่ะคับ จะได้ไปไหนมาไหนได้  ไม่หัดหรอกเดี๋ยวคนขับรถตกงาน จริงๆแล้วผมพอขับได้คับแต่ไม่ได้ขับมาหลายปีแล้วเลยไม่ค่อยอยากคับไปไหนมาไหนต้องมีคนขับรถไปด้วยเสมอ เวลาไปประชุมเจ้านายผมก็เป็นคนขับรถให้ โครตสบายเลย ไว้โทรหาใหม่นะผมขอตัวทำงานก่อนผมบอกวีม ได้คับวีมตอบผมแล้วผมก็เริ่มทำงาน ตอนเย็นหลังเลิกงานผมโทรหาวีมวีมไม่รับสาย ผมก็เลยไปทำธุระของผมและก็ไปทานข้าวที่ห้องเพื่อนผม เวลาประมาณ 20.22 วีมยิงเบอร์มาผมโทรกลับ ตอนนี้อยู่ไหนคับไมโทรมาได้ พึ่งตื่นคับอยู่โรงพยาบาล เป็นไรมากป่าวคับผมถามวีม ไม่หรอกคับปวดหัวเครียดเรื่องงาน ก็เลยมาหาหมอเห็นคนไม่เยอะเลยขอนอนพัก นี่ก็จะกลับแล้ว อยู่โรงพยาบาลไหนหล่ะ ให้ผมไปหาไม ไม่ต้องหรอกคับ ไม่บอกกันเลยนะ ตอนแรกก็ว่าจะบอกแล้ว แต่กลัวเพื่อถามเดี๋ยวตอบไม่ถูกไม่อยากให้เพื่อนรู้ด้วย อืมไม่เป็นไรคับ แล้วนี้กลับไง เค้ามารับเหรอ ไม่หรอกเดี๋ยวน้องชายมารับ ต้นขับรถไม่เป็นหรอก มีน้องชายด้วยเหรอคับผมถามวีม ก็มีดิคนที่เป็นแฝดกับผมไง มีแฝดจริงเหรอคับผมถามวีม ก็มีจริงหน้าเหมือนกันเลยไม่เชื่อเหรอ จริงๆแล้วก็เชื่อตั้งแต่วีมบอกตอนแรกแล้วหล่ะคับ บางครั้งน้องชายก็จะไปไหนกับต้นด้วยนะ อ่าวเหรอเค้าไม่รู้เหรอ ไม่รู้หรอกคับ แนะนำให้ผมบ้างดิผมแย่วีมคับ น้องชายมีแฟนแล้ว วีมบอก ผมไม่ถือ มีลูกแล้ว ผมไม่ถือคับ แต่น้องผมถือนะ แต่ผมไม่ถือ ไม่ต้องผมน้องชายอีกคนอายุ 23 แล้ว แต่พี่หน้าตาดีกว่า วีมพูดแล้วก็หัวเราะ วันที่ 2 ไปนอนที่ห้องเพื่อนกับผมไหมวีมถามผม อ่าวแล้วเพื่อนไปไหน เพื่อนไปต่างจังหวัด ให้ผมไปเฝ้าห้องให้ หนาวไปไหม  ไปคับไปทานข้าวแล้วก็กลับนะ ไม่ได้ชวนไปทานข้าว ชวนไปนอนเป็นเพื่อนคับวีมบอก นอนเฉยๆนะคับ ก็นอนเป็นเพื่อนผมคับแต่ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไร ไปได้คับ แค่นอนเป็นเพื่อนอย่างเดียว ทะลึ่งวีมว่าผม ตรงไหนคับรู้นะว่าหนาวคิดอะไร วีมคิดอะดิ ไม่เอาไม่คุยแล้วน้องมาแล้วด้วยผมจะกลับแล้ว หายไวๆนะคับเป็นห่วง ไว้ค่อยคุยกันใหม่คับวีมบอก คับผมแล้วผมก็วางสาย
27/09/2549 เวลา 12.12 ผมเลิกประชุมแล้วก็กดดูโทรศัพท์วีมโทรหาผมเมื่อเวลา 11.43 น. เวลา 12.29 ผมโทรหาวีมวีมรับสาย ทานข้าวยังคับผมถามวีม ทานแล้วแล้วหนาวหล่ะ ทานยังเรียบร้อยแล้วคับ วันนี้มีประชุมเสร็จหลังเที่ยงนิดหน่อย แล้วมีประชุมต่อป่าวคับวีมถามผม ไม่มีแล้วคับเสร็จแล้ววันนี้ เห็นโทรมาก่อนเที่ยงไม่ได้โทรกลับผมประชุมอยู่ ใช่คับวันนี้พักเร็วเลยรีบโทร โทรหรือว่ายิงก็ยิงไปคับ ยิงไม่เกรงใจเลยนะ ผมแย่วีม ก็เกรงใจอยู่นะไม่งั้นไม่หยอดตู้โทรหาหรอกวันนั้น เปลีองนะนี่รู้ป่าวเติมเงินบ่อยมากเดือนนี้ กลัวว่าไม่มีโทรหาคนบางคน ผมล้อวีมอยู่พักนึก อ่าวไม่ได้ใช้รายเดือนเหรอ ป่าวคับใช้เติมเงินจริงแล้วผมไม่ค่อยโทรหาใครนะ เพื่อนผมก็ไม่ค่อยโทร แม่ผมเวลาโทรหาแม่จะตัดสายแล้วโทรกลับผมบอกวีม ผมก็เหมือนกันโทรหาแม่หมดเลยไม่ค่อยโทรหาใคร ไม่เปลี่ยนเป็นรายเดือนหล่ะ ไว้ผมเปลี่ยนเป็นรายเดือนแล้วเราก็คุยเรื่องโปรโมชั่นของค่าโทรฯสักพักวีมก็ขอตัวเพราะได้เวลาทำงานแล้ว  หลังเลิกงานผมโทรหาวีม วีมไม่รับสาย เวลา 20.00 น. วีมก็ยิงเบอร์กลับมาแต่ผมคุยกับแม่อยู่ผมเลยไม่ได้โทรกลับ พอวางสายจากแม่ผมแล้ว  ผมโทรหาวีมแต่วีมปิดเครื่องไปแล้วคับวันนี้เลยไม่ได้คุยกับวีมเลย
28/09/49 ผมกับวีมคุยกันตามปกติเท่าที่เราจะไม่เวลาได้่คุยกัน เพราะช่วงนี้เป็นช่วงจะสิ้นเลยทำให้วีมต้องเลิกงานดึกมาก ส่วนผมเองก็เช่นกันเวลาโทรหาวีมก็น้อยลง วันนี้ก็เช่นกัน หนาวเหรอคับ อ่าวโทรมาได้ไงตอนนี้งานไม่ยุ่งเหรอคับ ยุ่งดิแต่ว่าวีมมาเข้าห้องน้ำ เลยโทรหาได้ ขอบคุณมากนะคับ เรื่องไรคับวีมถาม ก็ยังนึกถึงกันไงคับ ก็นึกถึงทุกวันนั้นหล่ะแต่ไม่ค่อยมีเวลา พอมีเวลาก็รีบโทรหานี่ไงหล่ะ งั้นผมทำงานต่อก่อนแล้วกัน ไว้เย็นเลิกงานผมโทรนะคับ พอถึงเวลาเลิกงานผมโทรหาวีม วีมไม่รับสาย ตอนนี้มันก็เย็นมาแล้ววีมคงอยู่บ้านแล้ว ไว้โทรหาตอนเช้าแล้วกัน
29/09/49 ช่วงพักกลางวัน สวัสดีคับ เป็นไงสบายดีป่าวคับ ก็สบายดี ทำไรอยู่คับ ก็ทำงานคับผม ตอนนี้หนาวยุ่งมากเลยไว้เย็นผมโทรหาวีมนะคับ หลังเลิกงานผมโทรหาวีมวีมไม่รับสาย
30/09/49  10.30 ผมโทรหาวีมสวัสดีคับ งานยุ่งป่าวคับ ก็นิดไหน อยู่ไหนคับ อยู่ที่ทำงานวันนี้ไม่ได้หยุดผมตอบวีม พักนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะคับ ยุ่งมากเลยเหรอคับ พอสมควรคับ แล้วหนาวไม่ยุ่งเหรอคับ ไม่ค่อยยุ่งคับ เป็นไรป่าวคับ ป่าวนี่คับผมตอบวีม งอนเหรอคับ งอนเรื่องไรคับ ก็ที่ไม่ค่อยได้โทรหาไง งอนไม่เป็น งอนเป็นไงเหรอ แบบนี้เค้าเรียกว่างอนป่าวหล่ะ แบบไหนหล่ะคับวีมถามผม ก็แบบน้อยใจนิดหน่อย ใช่แล้วคับเค้าเรียกว่างอนกัน อ่าวเหรองั้นไม่งอนแล้วกัน เมื่อวานไปซื้อของมาที่ห้างวีมบอกผม อืมไปเหมือนกันแต่ไม่ได้ไปซื้อของเดินผ่านไปห้องเพื่อน มองหาอยู่เหมือนกันแต่ไม่เจอ จะเจอได้ไงหล่ะก็ผมไม่ได้เข้าไปข้างใน แล้วไปกับเค้านะเหรอ คับผมวีมตอบ ที่หลังไม่ต้องมาบอกนะ ตอนนี้จะน้อยใจดีุไหมนี่ไปกับแฟนมาก็ยัุงมาเล่าให้ฟัง ประชดนิดหน่อย วีมตกใจรีบขอโทษใหญ่เลย ไม่เป็นไรผมไม่ถือหรอกคับล้อเล่นผมบอกวีม แต่เราไปกันเป็นฝูงเลยนะเมื่อวาน อ่าวฝูงนี่เค้าไม่ใช้กับคนไม่ใช่เหรอคับ อ่าวเหรอ แล้วเราก็หัวเราะกัน งั้นผมทำงานต่อก่อนแล้วกันไว้วีมโทรหาใหม่นะคับ
เวลา 17.40 วีมโทรหาผมคับ อ่าวว่าไงเลิกงานยังคับ เลิกแล้วคับอยู่หน้าบ้านแม่ งงดิคับผม ที่ กทม.นะ ไม่ใช่คับที่บ้านนี้หละ่ แม

[E_eng]

ขอบคุณครับ