ความรัก...ความห่วงใย กับหัวใจที่หายไป! ตอน 1

[gaydark]

เรื่องนี้มันเกินขึ้นเมื่อก่อนจะถึงวันปีใหม่คร๊าบ...ผมชื่อบาส คร๊าบเรื่องมันเริ่มที่ เช้าวันนึงมีเพื่อนมาชวนผมที่ชื่อ สา มันมาชวนผมไปเข้าค่ายลูกเสือแปซิฟิกที่ จ.ชลบุรี
สา : ไปเหอะนะ...ลองไปคัดดูก็ได้นะ...
บาส : เอางัยก็เอาไปก็ไป
และแล้ววันรุ่งขึ้นผมก็ลองไปทดสอบ ทางโรงเรียนเขาต้องการตัวแทน 9 คน เนตรนารี2 ลูกเสื่อ 7 ซึ่งมีผู้มารับการสมัครถึง 100 คน ไม่น่าเชื่อครับ ผมติด จะถอนตัวก็ไม่ได้ก็อาจาร์พูดซะจนเราไม่กล้าถอนตัว
อาจารย์ : เธอทั้ง 9 โชคดีนะที่ผ่านมาถึงนี้ถ้าเธอจะสละสิทธิ์ครูก็ผิดหวังจริงๆ
ครับ...เพราะเหตุนี้ผมจึงต้องจำใจจัดกระเป๋าเตรียมตัวไป ชุมนุมลูกเสือแปซิฟิกที่ชลบุรี...
แต่ก่อนไปเขาต้องมีการอบรมกันก่อนวันนั้นมีเพื่อนจากต่างโรงเรียนมาประชุมด้วย..หลายโรงอยู่เหมือนกันแต่ที่ผมประหลาดใจที่สุดคือมีน้อง ม.2 จากโรงเรียนผมไปอีก 9 คน เห็นว่าเป็นเด็กโคต้า วันนั้นผมทำความรู้จักกับน้องๆ ให้คุ่นเคย และมีสิ่งหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของผม คือ!
ติดตามชอบตอนต่อไปนะครับ! ผมบาส ครับ ช่วยโหวดให้ผมด้วยก็แล้วกัน
                                             <Bus_inlove@hotmail.com   อยากคุย add มานะ!> 
วันนั้นผมทำความรู้จักกับน้องๆ ให้คุ่นเคย และมีสิ่งหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของผม คือ!
มีคนมาสาย 2 คนเป็นพวกน้อง ม.2 นั้นแหละ คือน้องบิน กับน้องมัง
น้องบิน : ขอโทษคร๊าบที่ผมมาสาย
น้องมัง : โทษครับ
อาจารย์ : อ่า นักเรียนเมื่อมากันครบแล้ว ก็เริ่มการฝึกได้
เราทำการฝึกกันในวันนั้น คือ ฝึกพวกการผูกเงื่อน ระเบียบแถวอะไรพวกนี้ และก็มาพักกินข่าวเที่ยงกัน
บาส : เราว่ากับข้าวไม่อร่อยเลยว่ะ
เจมส์ : เออวะ เม่งโคตเซงเลย <เจมส์ เพื่อนห้องเดียวกันกับผมที่ได้ไปด้วย...แต่อยู่ในห้องเราไม่ค่อยสนิทกันเท่าไรนะ>
กริน : พวกมึงจะบ่นอะไรกันนักกันหนาวะ  เม่งกิน กิน ไปนิ! <กรินเพื่อนห้องที่อยู่ติดกับห้องผม มันอยู่ห้อง1 ส่วนผมอยู่ห้อง 2>
ปี๊ด....................เสียงนกหวีดเรียกกองดังขึ้น..
อาจารย์ : อ่า นักเรียนช่วงบายนี้เราจะมาพูดถึงการแสดงที่เรา จะนำไปโชว์...เรามาโหวดกันดีกว่าว่าจะให้โรงเรียนไหนเป็นตัวแทนที่จะแสดง...ผลปรากฏว่าโรงเรียนผมได้ผลโหวดมากที่สุด แสดงว่า ซวยโคต!
จากนั้นโรงเรียนอื่นก็กลับหมดเหลือแค่โรงเรียนของพวกผมที่จะต้องซ่อมการแสดงต่อ
บาส : ซวยฉะมัดเลยวะ
เจมส์ : เออแม่งเซงวะ
กริน : แม่งนี้พวกมึงจะบ่นหาพระแสงอะไรของพวกมึงวะ กูรำคาญ!
สา : เออใช่เราน่าจะคิดกันดีกว่า นะว่า เราจะแสดงอารายไม่ใช่บ่นกันเหมือนเด็กไม่รู้จักโต โอเคไหมค่ะ ทุกๆคน
เจมส์ : แล้วพวกผู้หญิงมาสอดอะไรด้วยวะ กูจะบ่นมันก็เรื่องของกู มีปัญหาไรป่ะ
สา : พูดงี่ ก็สวยดิ อย่าคิดว่าห้องพวกห้อง2 จะดีเลิศประเสริฐศรี เสมอไปนะ
บาส : เฮ่ย..ผู้หญิงนะเว้ยมึง..
เจมส์ : แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วยวะ
ตอนนี้ ม.3 ทั้ง 9 คน มีปากเสียงกันใหญ่ และดูท่าเรื่องมันจะบานปลาย
แต่อยู่ดี ๆ ก็มีเสียงเพลงดังขึ้น เป็นเสียงเพลง ปักใต้บ้านเรา ที่น้องๆ ม.2 เอามาแปล เป็น 3 ภาษา คือ ภาษาไทย ยาวี และอังกฤษ
         โอ่โอ.. ปักใต้บ้านเรา โอ่โอ..ปักใต้บ้านเรา แม่น้ำภูเขาทะเลกว้างไกลจะไปไหน ปักให้บ้านเราจะไปไหนหล่บใต้บ้านเรา
         โอ่โอ..ปักใต้รูเมาะกีตอ โอ่โอปักใต้รูเมาะกิตอ สุหงาสุหลง บารงซูงาตอ กีกาเนาะ..ทะเลเนาะรูเมาะกีตอ กีกาเนาะ..ทะเลเนาะ ทะเลเนาะรูเมาะกีตอ
         โอ่โอ เอาเวอร์ซาวเทิลไทยแลน  โอ่โอ เอาเวอร์ซาวเทิลไทยแลน ริเวอร์ เม้าเท่น เดอะซีอาวาย แวอายูโก เอาเวอร์ซาวเทิลไทยแลน แวอายูโก เอาเวอร์ซาวเทิลไทยแลน
         ม.3 ทั้งหมดเลิก วิวาด กันหันมาดูน้อง ม.2 ซ่อมลิเกฮูลูกัน พอจบม.3ถึงกับอึ้งและมีเสียตบมือตามมา
บาส : เฮ้ย..น้องเจ๋งวะ ใครเป็นคนคิดวะไอวุธ
น้องวุธ : อ่อ พี่ ไอ บินคิดคนเดียวเลย
น้องบิน : ป่าวหรอกคร๊าบ ก็ช่วยกันคิดกันหมดนั้นแหละ
เปงครั้งแรกที่ผมมีรู้สึกดีๆต่อน้องเค้า เพราะ เราไม่เคยได้คุยกันเลย ตั้งแต่เรียนประถม เพราะเมื่อก่อนผมเรียนประถมที่เดียวกะน้องเค้า ผมยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า
บาส : เก่งนะน้องพี่นิ
พอพูดประโยคนั้นจบเท่านั้นแหละ...ผมก็มีความรู้สึกเหมือนกับว่ามีสายตาคู่นึงกำลังจ้องมองผมอยู่ แต่ผมไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร...
ติดตามตอนต่อไปนะคร๊าบ อย่าลืมโหวดให้บาสด้วยละคร๊าบ
                                                   รักทุกคนมากเลย
                                                                  จาก...บาส
         
         
ผมอยู่ค่าย B5 คร๊าบฝั่งภูเขา 555+
อืม....อ่านแล้วนึกถึงสมัยตอนเราเข้าค่ายจังครับ แต่เราอยู่เหนือครับอิอิอิ
kissman_007@hotmail.com
teekung
ลืมไป ขอเป็นกำลังใจให้นะครับแล้วมาต่อเร็วนะครับ ยังมีเพื่อนมารอให้กำลังเยอะเลยครับ
teekung
ผมก็มีความรู้สึกเหมือนกับว่ามีสายตาคู่นึงกำลังจ้องมองผมอยู่ แต่ผมไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร...
และแล้วก็ถึงวันเดินทางเรานั่งรถโทโมหุกของร.ร. หรือที่พวกผมกับเพื่อนเรียกกันว่า รถทุกควาย<รถ 6 ล้อ>  ซะงั้คร๊าบ!
  ไปที่สถานีรถไฟ โดยมีผู้อาศัยไปด้วยคือนักเรียนร.ร.นึงที่อยู่ใกล้กับร.ร.ผมและแล้วอาจารย์ก็ขึ้นมาบนรถ
อาจารย์ : อะ...นักเรียน ลองดูซิว่า มีใครยังไม่มาอีกบ้าง
น้องมัง : อ่อ อาจารย์ไอบินยังไม่มาคร๊าบอาจารย์
อาจารย์ : เดี่ยวอีก 5 นาทีถ้ายังไม่มารถต้องออกแล้วนะ  เพราะนี้เราเรด<สาย>มากแล้ว
ผมชักใจไมดีไม่รู้ไมเหมือนกันมันรู้สึกแปลกๆ...และแล้วก็คบ 5 นาที
อาจารย์ : อ่า..โชเฟอร์ ออกรถได้
บาส : อาจารย์รอน้องเค้าอีกซักแปปดิคร๊าบ...น้องเค้าคงมีเหตุสุดวิไส นิดหน่อย นะคร๊าบอาจารย์
พอพูดประโยคนั้นจบเท่านั้นแหละคร๊าบ...ผมก็รู้สึกว่ามีสายตาเย็นชากำลังจองผมอยู่ ก็เช่นเคยคร๊าบผมไม่รู้ว่าเป็นใคร และอาจารย์ก็เงียบไป ...ซักพักล้อรถก็เริ่มหมุน และแล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
 ไม่ใช่เสียงใครอื่นไกลเลยคร๊าบ ลองทายดูสิ!
 น้องบิน : เดี่ยวคร๊าบรอบินด้วย!
ใช่คร๊าบเสียงน้องบิน คร๊าบมันมาได้ตรงเวลาจิงจิง <ประชดนะ>
บาส : ไปไหนมานิ รู้มั้ยคนอื่นเค้ารอกันจะแย้อยู่แล้ว
เจมส์ : ใช่ไปไหนมาวะ ส๊าดดดดดดดดด
บาส : มึงเงียบไปเลยไอเจมส์
น้องบิน : คือว่ารถเสียระหว่างทางง่ะ พี่บาส
บาส : อือ ดีแล้วแหละที่น้องไม่เป็นอาราย
ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกว่าทามมายผมห่วงน้องเค้า และไม่แค่ต่อสายตาเย็นชาคู่นั้นที่จ้องมองอยู่ ซึ้งผมก็ไม่รู้หรอกว่าใคร...ผมว่าสงสัยผมจะคิดไปเอง
และแล้วรถก็ออก ผมนั่งอยู่กับ ไอเจมส์ ไอกริน แต่มันก็เม้ากันไป 2 คนเพราะผมก็ไม่ค่อยสนิทกับมันมากเท่าไร ส่วนใหญ่จะชอบอยู่กับพวกผู้หญิงมากกว่า...ก็ไม่รู้ทามมายเหมือนกัน จนเพื่อนผู้ชายในห้องชอบล้อผมว่าตุ๊ดเถื่อน แต่ผมไม่แค่หรอกคร๊าบ จะคิดทามมายให้หนักกบาล
คร๊าบ ! ตอนนั่งอยู่บนรถ ผมเลยนั่งคุยกับน้อง ม.2 ที่ชื่อ ไอยักษ์ กับ ไอเบนซ์ นั่งคุยกันซักพักไอยักษ์ กับไอเบนซ์ มันก็เกิดไอเดีย
ไอยักษ์ : พี่บาสเรามาร้องเพลงแก้เซงกันดีกว่า ผมมีกีตาร์มาด้วย
ไอเบนซ์ : เออพี่ นั่งตรงพื้นตรงกลางของรถโทโมหุกเลย
ไอยักษ์ กับ ไอเบนซ จัดแจงลงไปนั่งตรงกลางรถโทโมหุกทันที ผมจะทามงัยได้เอางัยก็เอาวะ
เพลงแรกที่เราร้องกัน คือ...ปากดี ผมเปงคนร้องและก็มีเพื่อนๆคนอื่นๆช่วยกันร้องด้วย และผมก็สังเกตเห็นเด็กต่างร.ร.ที่นั่งข้างน้องบิน ถ้าทางเค้าสองคนคงสนิทกันมากผมสังเกตเห็นเด็กนั้นเอามือไปจับขาอ่อนน้องบิน แล้วบีบ และมันก็เลื่อนมือใกล้เข้าไปไอตรงนั้นทุกที<คงรู้นะคร๊าบว่าไอตรงนั้นคืออาราย>โดยไม่มีใครสังเกตเห็น...ตอนนั้นน้องบินสังเกตเห็นผมกำลังจองน้องเค้าอยู่ตาของเราสองคนสบตากัน และแล้วก็มีเพลงขึ้นมา ก็คือเพลง...อยากให้รู้ว่ารักเธอ ผมร้องเพลงนั้นแล้วมองตาน้องเค้าโดยไม่ละสายตา มันไม่รู้เป็นอารายไม่รู้ มันรู้สึกเจ็บแปลกๆ นี้ผมเป็นอารายนิ ผมสับสนกับตัวเอง และพอเพลงจบในขณะที่เราสองคนจองตากันอยู่นั้นน้ำตาผมก็ไหลมาหยดหนึ่ง
อี๊ด...........................เสียงรถเบลก
อาจารย์ : นักเรียนรีบเข้าไปรวมกองกันที่สถานีเร็วนี้เรามาสายกว่าเพื่อน เลยนะ ....
เท่านั้นและคร๊าบเหมือนควายแตกฝูงต่างคนตต่างรีบหยิบกระเป๋าแล้วลงจากรถ ผมช้ากว่าเพื่อนเพราะยังเบอเบออยู่กับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วผมก็ลงจากรถ แต่ไม่รู้ทามอีท่าไหนก้าวพาดตกจากรถ 6 ล้อ
บาส : โอ๊ย แม่ง
ผมล้มลงกองกับพื้น ทันใดนั้น ก็มีมือ หนึ่งยื่นมา
         ลองทายดูนะคร๊าบว่าคนคนนั้นคือใคร!
                    โปรดติดตามตอนต่อไป...เปงกำลังใจให้บาสด้วยนะคร๊าบ
                                                                            จาก...บาส
ผมอยู่ จ.ปัตตานีคร๊าบ อยู่ B5 ฝั่งภูเขา ตะคาบเยอะมากๆ
                                                 
                                                           ฮิฮิ....บาส
ผมล้มลงกองกับพื้น ทันใดนั้น ก็มีมือ หนึ่งยื่นมา
         ลองทายดูนะคร๊าบว่าคนคนนั้นคือใคร!
คร๊าบ มันก็คือไอกรินเพื่อนผมเอง มันยื่นมือมาให้ผม...และผมก็เงยหน้าขึ้นผมมองมัน...มันก็มองตาผมแบบ แปลกแปลก...สายตาของมันคู่นั้นดูเศร้ามาก ..แล้วมันก็พูดว่า
กริน :  บาส...เป็นอะไรมากเปล่า อะ...รีบไปกันเถอะเพื่อนเค้าไปรอกันหมดแล้ว มันพูดเสียงอ่อย
ผมจับมือมัน...แล้วลุกขึ้น
บาส : โอ๊ย.  ผมอุทานด้วยความเจ็บ ..เพราะที่หัวเขาผมมีแผลอยู่
กริน : ไหวเปล่า
บาส : ไหวดิ
กริน : ปากแข็งจังนะ
แล้วมันก็พาผมไปนั่งใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง
บาส : มึงพากูมานี้ทำไมวะ
กริน : ปากดีจังนะ...คุณหนูบาส มันพูดกวนซ้นตีนผม
แล้วมันก็หยิบของบางอย่างออกมาจากในกระเป๋ามัน
บาส : อะไรว่ะ
กริน : กล่องยา ! ถ้าไม่ทำแผลแล้วมันจะหายได้ไง
พอมันพูดจบมันก็บรรจงทำแผลให้ผม
บาส : โอ๊ยเบาเบาหน่อยดิวะ
กริน : อยู่กับกู...มึงไม่ตายหรอกหน่า
ผมเงียบไปซักพัก...มันก็ทำแผลให้ผมเสร็จ
บาส : ขอบใจนายมากนะ
กริน : นายเป็นหนี้บุญคุณเราแล้วนะ...ถ้าเราจะขออะไรนายซักอย่างได้ป่ะ
บาส : จะขออะไรละ กูพาตังค์มาแค่ 200 เองนะ เว้ย
กริน : หลับตาก่อนดิ
ผมก็ว่าง่ายคร๊าบทำตามที่มันบอก..........จุบ
มันจูบปากผมคร๊าบผมชอล์กมาก...จนทำอารายไม่ถูก
กริน : จูบแรกของนายอยู่กับเรานะ
ผมตั้งสติได้เลยวิ่งถีบมันไปจนถึงในสถานีรถไฟ
อาจารย์ : อ้าว..นิ..พวกเธอไปร่วมกลุ่มกับเพื่อนๆได้แล้วเดี่ยวรถไฟก็จะมาแล้ว
บาส/กริน : คร๊าบ อาจารย์
      ผมรู้สึกเบอๆ...และชอล์ก  กับสิ่งที่มันทำ...ซักพักรถไฟก็มา
กริน : เร็วบาส...รถไฟมาแล้ว
เจมส์ : มึงเป็นอารายวะ แม่งดูแปลกๆ
บาส : เปล่าไม่มีอาราย <ผมยังเบอๆกับเหตุการที่เกิดขึ้น>
แล้วผมก็เดินขึ้นรถไฟไป....ขึ้นไปถึงผมก็จัดการเอากระเป๋าเก็บเข้าที่...ซักพักรถไฟก็ออก...ด้วยแรงกระแทกของรถไฟทำให้ผมล้มใส่ไอกริน...โดยไม่ได้ตั้งใจเลยทำให้เราสองคนล้มลงบนที่นั่ง
บาส : โอ๊ย          ตุบ.............  เสียงร่างกายของเรากระแทกล้มลงบนที่นั่ง
หน้าของเราสองคนเกลือบจะประกรบกัน...ตอนนั้นมันมองตาผมด้วยสาย ตาที่อ่อนโยน...ผมเหมือนโดนสะกดไว้
ผมถามตัวเองว่านี้ผมเป็นอารายนิ...ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นด้วยสายตาคู่นั้นที่มันมองผม...ซักพัก
เจมส์ : นี้พวกมึงทำอารายกันอยู่....จะโชว์หนังสดเหรอ..แม่งเจ๋งวะ
ด้วยความตกใจผมเลยลุกขึ้นแล้วนั่งที่...ผมนั่งข้างไอกริน ส่วนที่นั่งฝั่งตรงข้าม เป็นที่ ไอเจมส์ กับ ไออุป <ไออุปเป็นเพื่อนห้องเดียวกับ ไอเจมส์ แล้วก็ ผม>นั่งไปพักนึง...พวกผมกับพวกรุ่นน้องก็พากันมาซ้อมการแสดงกันอีกรอบที่ที่นั่งน้องบิน...
น้องบิน : อ้าวพี่บาส...มานั่งข้างๆบินก่อนดีกว่า...เดี่ยวบินจะสอนท่าลิเกฮูลูให้...เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือน้องเค้า เพราะในท่าลิเกฮูลูมีการสัมผัสมือกันด้วย...ผมรู้สึกดีและรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก....ผมเริ่มคิดว่านี้ผมชอบน้องเค้าจิงๆเหรอ...นี้ผมเป็นเกย์เหรอ..ผมเริ่มยอมรับตัวเองว่าผมเป็นเกย์..ซึ่งตลอด 3 ปีมาผมพยายามปฏิเสธมันมาตลอด...และตอนนี้ผมก็ยอมรับมันเพราะผมรู้แล้วว่าผมชอบน้องเค้าเข้าแล้ว...ก็น้องเค้าน่ารักนิ...แถบเรียนเก่งอีกตางหาก
ระหว่างนั้นผมก็มีความรู้สึกว่ามีสายตาคู่เดิมกำลังจ้องผมอยู่ ผมเริ่มสังเกตรู้แล้วว่าคนนั้นคือใคร...มันก็คือไอกรินครับ...ผมสังเกตเห็นมันเริ่มจ้องผมมาตั้งแต่ผมเดินเข้ามานั่งใกล้น้องบินแล้ว...แต่ผมก็ไม่สนใจหรอกครับ
และพอซ้อมเสร็จก็ค่ำแล้วตอนนั้นประมาณซัก 1 ทุ่ม ผมก็กลับมานั่งที่และฟังเพลงเครื่องเล่น MP3 ที่ผมเอามาแก้เซง..ผมหันไปมองไอกรินที่นั่งอยู่ข้างๆมองหน้าคนที่ได้จูบแรกของผมไป ซักพักผมก็สังเกตเห็นหน้ามันแดง...เลยเอามือไปแตะที่หน้าผากมันดู..คร๊าบตัวมันร้อนมาก...ผมก็เลยเอายาพารามาให้มันกิน
บาส : "มึงกินยาเร็ว..2เม็ด นะเว้ย กินมากเดี่ยวตาย " ผมพูดกวนมันนิดๆ
กริน : ขอบใจมากนะ
แล้วมันก็กินยาที่ผมเอามาให้มัน...จากนั้นผมก็นั่งที่..แล้วก็กำลังจะหลับ ซักพักไอกรินพูดขึ้นว่า
กริน : บาส เรามึนหัว..ขอนอนตักหน่อยดิ.
แล้วมันก็เอาหัวมาหนุนตักผมมันหงายหน้ามาดูหน้าผมแล้วมันก็หลับไป..
ดูหน้ามันตอนหลับก็ดูน่ารักดีนะ...นี้ผมคิดอะไรออกไปนิ...หน้าตามันในตอนนั้นดูน่าร๊ากไปอีกแบบ
        และแล้วเรา 2 คนก็หลับไป
                                        โปรดติดตามตอนต่อไปนะคร๊าบ...โหวดให้บาสด้วยนะคร๊าบ
                                                                                                      จาก...บาส
ขอบคุณนะคร๊าบ...สำหรับกำลังใจของทุกคน
                                    คุยได้นะคร๊าบ...บาส <Bus_inlove@hotmail.com>
แอ๊ดมาดิคร๊าบผมไม่กัดหรอกนะ.....ฮิฮิ
                                                       จาก...บาส